อะไรก็ได้ ให้ฉันทำอะไรก็ได้
ขอแค่มีเธออยู่ข้างๆ กาย แค่นั้นก็พอ
ที่ไหนก็ได้ ฉันจะไปโดยไม่รั้งรอ
ขอแค่มีเธออยู่ก็พอ แค่นั้นจริงๆ

ยอมฉันยอม แม้จะต้องแลกอะไร
ต้องสูญต้องเสียเท่าไหร่ ฉันก็ยอมทิ้ง

ขอฉันขอให้เธอตกลง ฉันขอให้เธอตกลงรับปาก
สักคำได้ไหม ว่าเธอจะยอมเปิดหัวใจ
และไม่ว่าจะนานเท่าไร ต้องรออีกสักแค่ไหน
ฉันก็จะยอมเป็นคนอะไรก็ได้เพื่อเธอ


 

เธอคงเหนื่อยใจเมื่อรับสายกัน เพราะฉันคือคนเคยรัก
แค่โทรมาหาอย่างคนรู้จัก ไม่อยากให้เธอวุ่นวาย

ที่รบกวนโปรดอภัย ก็รู้ตัวดีว่าฉันไม่มีสิทธิ์

แต่ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว มันคงห้ามไม่ไหว คิดถึงยังไง
ก็ยังคิดถึงเธออยู่อย่างนั้น เจอใครต่อใครเป็นร้อยเป็นพัน
แต่ว่าฉันเหงาเมื่อไหร่ ในใจฉันมีแค่เพียงเธอ

แค่เพียงต้องการจะไถ่ถามกัน เธอนั้นสบายดีไหม
ถึงแม้ว่าเราไปกันไม่ได้ แต่ขอห่วงใยเหมือนเดิม

ที่รบกวนโปรดอภัย ก็รู้ตัวดีว่าฉันไม่มีสิทธิ์

แต่ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว มันคงห้ามไม่ไหว คิดถึงยังไง
ก็ยังคิดถึงเธออยู่อย่างนั้น เจอใครต่อใครเป็นร้อยเป็นพัน
แต่ว่าฉันเหงาเมื่อไหร่ ในใจฉันมีแค่เพียงเธอ

แต่ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว มันคงห้ามไม่ไหว คิดถึงยังไง
ก็ยังคิดถึงเธออยู่อย่างนั้น เจอใครต่อใครเป็นร้อยเป็นพัน
แต่ว่าฉันเหงาเมื่อไหร่ ในใจฉันมีแค่เพียงเธอ

  เป็นคนที่คอยโทรไป    ไม่เคยเห็นเธอโทรกลับ

ไม่เคยเป็นฝ่ายได้รับสายเธอเลย       เป็นคนที่คอยส่งยิ้ม เวลาที่เธอเงียบเฉย

ก็ไม่เป็นไร... ไม่เคยจะท้อใจ

แต่คำ ที่เธอพูดมายิ่งฟังก็ยิ่งเจ็บ

ให้ฉันไปรักกับคนที่มีใจ

อยากถามสักคำ ที่เธอพูดนั้นถูกหรือไง

ให้ลืมเธอไป มันทำได้ง่ายๆเหรอ

หัวใจมันบังคับกัน  ไม่ได้เลยเธอ   

ฉันเคยได้เจอได้ลอง    คบใครตั้งหลายคน  

แต่สุดท้ายหัวใจ มันก็รู้ไม่อาจทน

ไม่อยากจะเป็นคนไร้ตัวตน   แต่ก็ไปไม่พ้นจากความรักเธอ

 ใจคนมีไว้เพื่อรัก ไม่ได้มีไว้เพื่อเจ็บ

 แต่ฉันทนเจ็บถ้ามันได้ใกล้เธอ

 ให้มีกี่คนมารัก ใจฉันก็ไม่เคยเพ้อ

ต้องการเพียงเธอคนเดียวในหัวใจ